مدح و منقبت حضرت معصومه سلاماللهعلیها
اینجا صدای بال مـلائک شـنیـدنیست در این حرم، کرامت محض تو دیدنیست آواز آب از دل فـــوّارههــای حــوض چون نغمۀ نسیم در ایوان شنـیدنیست بـانـوی آب و آیـنـه! بـانــوی آفـتــاب! رزق جهان ز دامن سبزت رسیدنیست مـیرقـصـد آفــتــاب در ایــوان آیــنـه ایـنجـا سـماع آیـنـه و نـور دیـدنیست چشمم به گنبد است و خیالم در آسمان این جا همیشه حال و هوایش پریدنیست مـثـل کـبـوتـران حـرم فـکـر مـیکـنـم هر دانهای که دست تو پاشید، چیدنیست صـبــحِ رواق یــا شـبِ ایــوان آیـــنــه صحنت به هر زمان و مکان برگزیدنیست صحن عـتـیق، مسجـد اعـظم، قدم قدم این حال بیمثال، گـریبان دریدنیست من پـا گـرفـته کـودکیام در حـریم تو زیـبـاتـرینِ خـاطـرههـایم دویـدنـیست تو مـاه خـانـوادۀ مـوسَی بنِ جـعـفـری مهراوهای و مهرِ نگاهت خریدنیست این بارِ ناگزیر که بر شانههای ماست تنها به لطف گوشۀ چشمت کشیدنیست این ابـر، این سـیـاهتـرین زخـمِ نا امـید بر نقـرۀ سـپـیدِ ضریحت چکـیدنیست دل را به آستان تو باید سپـرد و رفـت جز عشق تو تمام جهان دلبریدنیست مضمون بکـر نابترین شعـرها تویی در وصف توست، شعر اگر آفریدنیست روح از مـیان پـنجـرههـای تو میوزد جان در پناه توست که در تن دمیدنیست ای کاش! در حـریم تو مرگم فرا رسد از بس که بقـعههای حرم آرمیدنیست از قاب پـنجـره به تـمـاشـا نـشـسـتـهام شبگریههای رو به تو بانو! چشیدنیست |